Niets menselijks is mij vreemd

12 juli 2017

In een coachtraject kom je jezelf tegen. Als cliënt en als coach. In elke cliënt herken ik wel iets van mezelf. Ook al is het soms even zoeken, als ik eerlijk ben vind ik in mezelf volop onzekerheid, angst, verdriet, boosheid, frustratie en meer. Niets menselijks is mij vreemd.

 

Waar het om gaat is: wat doe ik ermee? Kan ik, als ik bijvoorbeeld irritatie voel opkomen, die loslaten en op een andere manier reageren? Empathisch en begripvol? Zoals het een coach betaamt? Of laat mijn lichaamstaal mijn stemming al zien voordat ik door heb wat er gebeurt?

 

Helaas, hoe goed ik ook mijn best doe, het lukt me niet altijd om in zo’n geval mijn ergernis tijdig te parkeren of succesvol te verdoezelen. Als jij dan tegenover me zit, reageer ik waarschijnlijk precies hetzelfde als je collega’s of je leidinggevende vaak op je reageren. Vervelend? Ja. En toch kunnen we zoiets goed gebruiken. Want wat gebeurt er dan, op dat moment, tussen ons? En wat zou je anders kunnen doen, zodat je een andere reactie krijgt?

 

Op die manier leren we dan samen van mijn ‘fouten’. Leuk vak, coachen!